برنامه راهبردی دانشکده پرستاری و مامایی

آخرین بروزرسانی: ۱۳۹۶/۱۰/۰۲ ۱۰:۱۲| تعداد بازدید: 116

 

چشم انداز(Vision)

آرمان ما ايجاد دانشکده اي متعالی در حوزه های مختلف پرستاري و مامايي است تا با اتکاء به خداوند بزرگ و ارزشهاي ناب اسلام محمدی و انقلاب اسلامي و نیز بهره گیری از نیروی انسانی توانمند و بستر فیزیکی مناسب در جهت ارتقاء سطح سلامت تمامی افراد جامعه همراستا با استاندارد های منطقه ای، کشوری و جهاني گام برداشته و زمینه رشد و شکوفايي اخلاقی، معنوی و علمي خود و دانش آموختگان را در سطح کشور و جهان مهیا سازیم.

 

رسالت (Mission)

 رسالت دانشکده پرستاري و مامایی تربت حیدریه کمک به  بهبود و ارتقاء سطح سلامت افراد، خانواده و جامعه است. از این رو با جذب، آموزش و تربیت دانشجو از سرتاسر کشور در مقطع کارشناسی و در رشته های  پرستاري، مامایی و اتاق عمل تلاش می نماید تا برمبناي اصول و ارزشهاي اسلامی و اخلاق حرفه ای با  بهره گیری  از آخرین رویکرد های نوین آموزشی و فناوری موجود و نیز توان علمی اساتید در جهت  تربیت نیروي انسانی توانمند، کارآمد و  پویا جهت ارائه خدمات موثر در حیطه های مختلف آموزش پرستاری و مامایی متناسب با نیازهاي پیچیده و در حال تغییر مداوم نظام سلامت دست یابد.

 

تحلیل عوامل داخل و خارج سازمانی

1- عوامل داخلی

الف- نقاط قوت

1- وجود اعضاء هیئت علمی توانمند و متعهد

2- انگیزه مضاعف اعضای هیئت علمی  در راستای پیشرفت دانشکده و دانشگاه

3- وجود انگیزه کافی در اعضای هیئت علمی  جهت توسعه و ارتقاء فردی

4- برگزاری دوره های آموزشی مربوط به توانمند سازی اعضاء هیئت علمی در سطح دانشگاه

5- تهیه و استفاده از لاگ بوك در آموزش بالینی گروههای آموزشی پرستاری و مامایی

6- وجود مرکز مناسب مهارتهاي بالینی براي دانشجویان پرستاري، مامائی و اتاق عمل در سطح دانشگاه

7- دسترسی کلیه اعضاء هیات علمی، کارکنان و دانشجویان به اینترنت پرسرعت در سطح دانشگاه

8- تعامل علمی با کارکنان مرتبط حیطه های مختلف حوزه سلامت (ماماها و پرستاران شاغل) از طریق برگزاري دورهها، کارگاهها و کنفرانس های آموزشی

9- برگزاری ژورنال کلاب و کنفرانس های علمی مدون در بیمارستان و دانشگاه با هدف ارتقاء سطح دانش اعضای هیئت علمی

10- جایگاه خاص حرفه پرستاري، مامایی و اتاق عمل در نظام  کنونی سلامت

11- بهره مندی از مدیریت مشارکتی در سطح دانشکده

12- وجود دانشجویان مستعد و علاقمند به پژوهش و آموزش

13- وجود طرح در دست اجرای توسعه فضاي فیزیکی دانشکده

14- وجود بستر مناسب جهت ارتقای فعالیتهای پژوهشی در عرصه پرستاري و مامایی

15- انگیزه اعضاء هیات علمی و آموزشی به ارائه طرح هاي پژوهشی

16- وجود سایت رایانه ای با امکانات نسبتا کافی براي دانشجویان در سطح دانشگاه

17- وجود سیستم آموزشی سما

18- وجود سیستم اتوماسیون اداري

19- وجود وب سایت مطلوب اختصاصی دانشکده

20- وجود سیستم باز کتابخانه اي و دسترسی آسان به منابع و مجلات علمی مورد نیاز

21- وجود کتب مرجع، کتب تکمیلی به روز و منابع علمی غنی در زمینه پرستاري، مامایی و اتاق عمل

22- فراهم بودن امکان بازبینی آرایش دروس و ایجاد توالی مناسب در ارائه واحدهاي درسی نظري و بالینی توسط گروههای آموزشی

23- وجود اولویتهاي پژوهشی مدون در گروههاي آموزشی

 ب- نقاط ضعف

1- ساختار سازمانی نامشخص دانشکده پرستاری و مامایی

2- عدم استقلال روندهای اداری دانشکده پرستاری مامایی از معاونت آموزشی پژوهشی

3- کمبود اعضاء هیات علمی در گروههاي آموزشی دانشکده

4- کمبود اعضای هیئت علمی تمام وقت جغرافیایی

5- به کارگیری اعضای هیئت علمی در امور اداری به جای  امورآموزشی و پژوهشی

6- ناکافی بودن پرسنل پشتیبان و توانمند در گروههاي آموزشی (نظیر منشی، کارشناس اطلاع رسانی، کارشناس مجله و......)

7- عدم وجود فارغ التحصیلان کارشناسی ارشد و یا دکتری مرتبط با پایه تحصیلی رشته تکنولوژي اتاق عمل

8- حجم بالای برنامه درسی موظف اعضای هیئت علمی دانشکده

9- فرصت ناکافی اعضاء هیئت علمی به منظور تقویت معیارهاي توسعه فردي

10- جایگاه نامشخص مربیان بالینی در بخشها و مراکز آموزشی، درمانی و بهداشتی تحت پوشش دانشگاه

11- استفاده از کارکنان شاغل مراکز جهت آموزش بالینی دانشجویان

12- عدم کفایت تسهیلات یادگیری زبان انگلیسی براي اعضاء هیئت علمی و آموزشی

13- نبود استقلال  عملکرد کافی در گروههاي آموزشی دانشکده

14- نبود بودجه اختصاصی براي گروههاي آموزشی

15- عدم وجود گروه آموزشی مستقل براي رشته اتاق عمل، بهداشت روانی و جامعه

16- نبود کتابخانه مجزا برای دانشکده و گروههای آموزشی

17- زیرساختهای فیزیکی ناکافی جهت آموزش دانشجویان در سطح دانشکده

18- زیرساختهای فیزیکی ناکافی برای اعضای هیئت علمی در دانشکده

19- تاخیر درپرداخت حق التدریس و سایر پرداختها نظیرحق التالیف مقالات و شرکت در همایش ها ......

20- عدم وجود ضوابط مشخص پاداشدهی در قبال عملکرد مثبت

21- همکاري ناکافی بین بخشی در درون دانشکده

22- نبود برنامه ریزي مدون جهت شناساندن ماهیت حرفه پرستاري، مامایی و اتاق عمل به شاغلین سایر حرفه علوم پزشکی

23- ادامه تحصیل برخی اعضای هئیت علمی در رشته های غیرمرتبط با پرستاری و مامایی

24- علاقمندی ناکافی دانشجویان برای یادگیری و ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر

25- عدم دسترسی اعضاء هیات علمی به اینترنت پر سرعت در کلاسهای آموزش نظری

26- نبود سایت رایانه مجزا در سطح دانشکده

27- فقدان فضاي مناسب آموزشی و فرهنگی نظیر تالارها و سالن ها

28- نبود دوره هاي تحصیلی در مقاطع تحصیلات تکمیلی (کارشناسی ارشد و دکترا) در دانشکده

29- نبود تسهیلات رفاهی برای اعضای هیئت علمی

30-كمبود دوره ها و كارگاههاي آموزشي ضمن خدمت (بازآموزي ها) براي اعضاء هيئت علمي

 

2- عوامل خارجی

الف- فرصتها

1- حمایت وزارت بهداشت و دانشگاه از توسعه تحصیلات تکمیلی در رشته های موجود در صورت وجود بسترهای مورد نیاز

2- حمایت مجامع بین المللی نظیر سازمان جهانی بهداشت از برنامه های آموزشی و پژوهشی درجهت ارتقای سلامت جامعه

3- وجود مراکز تحقیقاتی متعدد در سطح استان و کشور جهت پیشبرد فعالیتهای پژوهشی مشترک و بین سازمانی

4- وجود دانش آموختگان کارشناسی ارشد مستعد در رشته های پرستاري و مامایی

5- امکان بهره گیري از فناوری اطلاعات در عصر جدید

6- امکان بهره گیري از همایشهاي علمی و برنامه هاي آموزشی در سطح منطقه ای و ملی

7- اهتمام مسئولین دانشگاه به استقرار یادگیری الکترونیکی در سطح دانشگاه

8- تلاش مدیران ارشد کشوري جهت تدوین برنامه ها و ارتقاي کیفی خدمات آموزشی، پژوهشی و فرهنگی

9- بازنگري هیات بورد در برنامه ریزي آموزش پرستاري و مامایی

10- اهتمام مراکز آموزشی- درمانی در اجراي طرحهاي حاکمیت بالینی (بعنوان عامل موثر برکاهش شکاف موجود بین آموزش و بالین)

11- نیاز روزافزون جامعه به خدمات پرستاري و مامایی

12- وجود منابع علمی فراوان در رشته پرستاري و مامایی

ب- تهدیدها

1- عدم وجود معیارهاي مشخص براي انتخاب و پذیرش دانشجویان رشته پرستاري، مامایی و اتاق عمل در آزمونهاي کشوري (از نظرجسمی، روانی و اجتماعی)

2- تربیت بیش از حد دانشجويان مامایی در دانشگاههاي آزاد بدون توجه به نیاز و جایگاه شغلی آینده آنها

3- پذیرش اندك دانشجویان در مقطع دکترا براي رشته مامایی

4- وجود شکاف بین آموزش نظری و عملی

5- تطابق ناکافی برنامه هاي آموزشی موجود با نیازهاي واقعی جامعه (عدم آموزش جامعه نگری دانشجویان)

6- بستر آموزش بالینی نامناسب (در بسیاري از بخشهای بالینی)

7- فرصتهاي شغلی ناکافی دانش آموختگان پس از فراغت از تحصیل دانشجویان پرستاری و مامایی

8- سطح حقوق و مزایاي ناکافی کارکنان و اعضا هیئت علمی دانشکده در مقایسه با سایر کارکنان هم طراز در سایر مراکز بویژه مراکزدرمانی کشور

9- عدم هماهنگی حقوق و مزایاي کارکنان علوم پزشکی با اکثر سازمانها

10- عدم اختصاص واحد درسی به برخی از فعالیتهاي پژوهشی و اجرایی اعضاء هیئت علمی

11- عدم وجود امکان آموزش رایگان زبان انگلیسی در سطح دانشگاه براي اعضاي هیات علمی

12- حمایت قانونی ناکافی از اقدامات تخصصی حرفه اي در پرستاري، مامایی و اتاق عمل

13- حضور اعضای هیات علمی تعهد به خدمت و نیروهای طرحی در دانشکده

14- عدم پاسخگویی به موقع وزارت بهداشت در جذب نیروي انسانی مورد نیاز دانشکده اعم از اعضاي هیات علمی و غیر هیئت علمی

15- تحت الشعاع قرار گرفتن فعالیتهاي آموزشی مدرسین بعلت گرایش مسئولین دانشگاه به برخی جنبه هاي خاص بعنوان شاخص خدمت اثربخش

17- ضعف در تشخیص توانمنديها و صلاحیت هاي افراد (عدم دسترسی به ابزار شناخت موثر و کارآمد)

18- عدم تطابق وظایف محوله به افراد بر حسب تخصص و تجارب آنها

19- ضعف در نظام ارزشیابی اعضاي هیات علمی، آموزشی و سایر کارکنان

20- حمایت قانونی ناکافی از اقدامات تخصصی حرفه اي اعضای هیئت علمی

21- فضاي فیزیکی محدود دانشکده پرستاري و مامایی

22- سرعت کم اینترنت در سطح دانشگاه

23- عدم امکان دسترسی کافی و مستمر به سایتهاي اطلاعاتی معتبر علوم پزشکی

24- عدم برخورداري دانشکده از نظام هاي درآمدي مراکز آموزشی درمانی (کارانه، طرح نظام سلامت و ...)

25- توجه ناکافی به هزینه- اثربخشی برنامه هاي آموزشی در سطح دانشگاه

26- عدم جذب اعتبارات از منابع مختلف مالی (برون سازمانی) براي انجام امور آموزشی و پژوهشی

27- شناخت ناکافی از منابع، امکانات و اعتبارات قابل وصول از ردیف هاي مختلف

28- ارتباط بین بخشی ناکافی در سطح دانشگاه در جهت پیشبرد اهداف و حل مشکلات

29- توجه ناکافی دست اندرکاران در حل برخی مشکلات فراسازمانی مربوط به دانشکده

30- در اولویت قرار نگرفتن فرصتهاي مطالعاتی خارج از کشور براي مدرسین دانشکده پرستاري و مامایی در سطح دانشگاه

31- کمبود مراکز تحقیقاتی و پژوهشی در سطح کشور

32- شناخت ناکافی جامعه از ابعاد حرفه اي رشته هاي پرستاري، مامایی و اتاق عمل

33- همکاري محدود اعضاء هیئت علمی و آموزشی دانشکده با برنامه هاي آموزش مداوم